DUYGUSAL FARKLILAŞMA İLE İLGİLİ DURUMLARDA EBEVEYNLERE DÖNÜK TAVSİYELER

Sevgi en iyi diyalog biçimidir. Öncelikle gencin ailemizin en önemli bireylerden bir olduğu kabul edilmelidir. Çetin bir dönem geçirdiği bilinmeli ve sakin bir liman olan aile bun dönemde en çok uğranılan liman olmalıdır. Kaçılan çözüm bulunamayan hatta problemleri köpürten bir yer olarak görünmesi en büyük bir tehlikedir.

Duygu ve düşüncelerindeki değişikliklerin olağan olduğu bilinmeli ve kesinlikle kendi gençliği veya zamanıyla kıyaslanmalıdır. Bu dönemde yaşanan duyguların hafife alınması veya abartılması sonrasında hakir görme, küçük düşürme, azarlama veya fiziksel darp kesinlikle kullanılmamalıdır. Hafızaya bu dönemde ebeveynlerin diyalogları sağlıklı olarak kaydedilmelidir.
Tercihleri gözlemlenirken aşırı eleştirel ve kırıcı olunmamaya dikkat edilmelidir. Aile içerinde tartışma ve fikir ayrılıklarının varlığı olağan karşılanmalı ve orta yol tercihte bulunulmalıdır. Burada oturması gereken aile toplantıları da hayata geçirilmeye çalışmalı ve ortak kararlar alınmalı ve herkesin kanaati ve tercihleri önemsenmelidir. Genç yâda birey olarak değerli olduğunun ve kararlarının önemsendiği bilmelidir.

Bu dönemde baskı veya sürekli her şeyi kontrol altına alma hamleleri genelde ebeveynlerin tercihleri aman sapmasın sapıtmasın yaklaşımındandır. Burada kontrol yerine iyi bir diyalog, karşılıklı güven ve bilgi paylaşımı esas alınmalı ve açıklık esas alınmalıdır. Kontrollü inisiyatif veya kontrollü serbestlik sağlanmalı ve bu genci mutlaka ikna ederek olmalıdır. İkna olmuyorsa yakın yaş grubundan ağabeyler bulunmalı akraba çevresi devreye sokulmalıdır.

Bu dönemde köpürmüş olan suların durulacağı unutulmamalı ve kapanmayacak yararlar açmamaya dikkat edilmelidir. Bu dönemde babanın rolü çok önemli kapsayıcı, kavrayıcı ve kucaklayıcı olmalıdır. Bu suların durulacağı ve hatta yaşananlara gülüp geçileceği bilinmeli ama kesinlikle hafife alınmamalıdır. Sonrasında bir oturaklaşma olacak ve karakteristik özellikler oluşmuş olacaktır.